Z wyglądu mocno przypominający TUGa lub F-LERa, X-skoczek pełni podobną do nich rolę, chociaż jego pochodzenie jest dużo szlachetniejsze. Maszyna ta została bowiem stworzona z kokpitu myśliwca kosmicznego - a konkretnie z X-winga T-65, których zapasowe elementy technicy Ruchu Oporu znaleźli w jednym z magazynów sprzętu z demobilu Nowej Republiki. Zgodnie z najlepszymi tradycjami z dawnych czasów, pod przywództwem Rose Tico zmontowali z nich, i z paru innych walających się po okolicy komponentów, lekki stateczek dyspozycyjny służący przede wszystkim do pilotowania myśliwców i okrętów podczas podejścia do lądowiska.

Poza kokpitem jednostka ta składa się z zamocowanych po obu stronach dziobu dwóch silników stanowiących główny napęd i służących równocześnie jako obudowa repulsorów. Te są niezbędne nie tylko dla zapewnienia możliwości zawisu w locie, ale i w ogóle utrzymania się w powietrzu wobec praktycznego braku powierzchni nośnych. Na rufie domontowano wygięte stateczniki pionowe, pełniące rolę głównych elementów sterujących. Do tego dodano jeszcze trzy płozy służące do lądowania i... pilotówka gotowa.

X-skoczki były konstrukcją efemeryczną, a ich użycie ograniczyło się w zasadzie do głównego zgrupowania Ruchu Oporu podczas jego pobytu na Ajan Koss. Dzięki nim piloci myśliwców i frachtowców podążających do zakamuflowanej w dżungli bazy byli w stanie łatwiej znaleźć ukryte między drzewami lądowiska, a równocześnie ci nie uczestniczący w misjach bojowych mieli możliwość wylatania kilku dodatkowych godzin aby nie wyjść zbytnio z wprawy podczas remontu (nierzadko mocno się przedłużającego) ich własnych jednostek.